تبليغاتX
دهکده ی شعر و غزل

پنجشنبه دهم اسفند 1385

پروین اعتصامی (قلب مجروح ) قالب : قطعه

دی کودکی به دامن مادر گریست زار          کز کودکان کوی به من کسی نظر نداشت

اطفال را به صحبت من از چه میل نیست    کودک مگر نبود کسی کاو پدر نداشت

جز من میان این گل و باران کسی نبود      کو موزه ای به پا و کلاهی ه سر نداشت

آخر تفاوت من و طفلان شهر چیست         آیین کودکی ره و رسم دگر نداشت

هرگز دون مطبخ ما هیزمی نسوخت         وین شمع روشنایی از این بیشتر نداشت

همسایگان ما بره و مرغ می خورند          کس جز من و تو قوت ز خون جگر نداشت

بر وصله های پیروهنم خنده میکنند          دینار و درهمی پدر من مگر نداشت

خندید و گفت آن که به فقر تو طعنه زد       از دانه های گوهر اشکت خبر نداشت

از زندگانی پدر خود مپرس از آنک             چیزی به غیر تیشه و داس و تبر نداشت

بس رنج برد و کس نشمردش به هیچ کس    گمنام زیست آنکه ده و سیم و زر نداشت

          نساج روزگار در این پهن بارگاه       از بهر ما قماشی از این خوبتر نداشت

                    

                           ۲۵ اسفندماه صد سالگی زاد روز اختر چرخ ادب پروین گرامی باد.

رخشنده ی اعتصامی متخلص به پروین در 25 اسفند 1285 در تبریز از مادری آذربایجانی به نام اختر فتوحی تبریزی و پدری به نام یوسف اعتصام الملک ، به دنیا آمد و در 5 سالگی به همراه خانواده به تهران آمد و در مدرسه ی دخترانه ی آمریکایی ها تحصیلاتش را تمام کرد.

در 28 سالگی با پسر عمویش ازدواج از خودشون در وکردند ولی به دلیل معتاد بودن همسرش ((اعتیاد این بلای خانمان سوز)) در 11 مرداد 1314 از خودشون طلاق در وکردند...  .

نوشته شده توسط کد خدای دهکده ی شعر و غزل در 19:9 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه دهم اسفند 1385

این شعر ها رو دوستام برای دهکده فرستادن

   سیاه چشمی به کار عشق استاد           به من درس محبت یاد می داد
           مرا از یاد برد اخر ولی من             به جز او عالمی را بردم از یاد

 

    مانده ام در کوچه های بی کسی          سنگ قبرم را نمی سازد کسی
             مردم خاکسترم را باد برد          بهترین یارم مرا از یاد برد     (با تشکر از دوست خوبم آلفا)

 

    برف می بارد ولی گرم است اینجا      

زیر کرسی چوبی که بر رویش پتوی پشمی گلدار و در زیرش ذغال

                                 روشنی همچون طلای ناب برقی میزند    (با تشکر از دوست عزیزم حمید)

نوشته شده توسط کد خدای دهکده ی شعر و غزل در 18:53 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه هشتم اسفند 1385

دنیا...

دنیا چو حباب است   اما چه حباب؟   نه بر سر آب بلکه بر روی سراب

       و آن نیز سرابی که ببیند در خواب    و آن نیز چه خواب؟

                           خواب بر مست و خراب. 

 

نوشته شده توسط کد خدای دهکده ی شعر و غزل در 17:38 |  لینک ثابت   •