خسته بر راهت رسیدم جام عشق را سر کشیدم

                                                    در کمان ابروانت عشق را من جمله دیدم

   در تمام عاشقان من جز تو معشوقی ندیدم

                                                    در پس آن خنده هایت نور دیدم فهم دیدم

    در نگاه گل فشانت طعم دنیا را چشیدم

                                                  وانگه آن چشمان ندیدم زندگی را تیره دیدم

    گر خم ابرو بدیدم دل از این دنیا بریدم

                                                 من در آن رخسار زیبا از لبانت بوسه چیدم

                         من در این دنیا برایت چه ستم ها یی کشیدم

                                                               ممنون ثریا خانم که زحمت این شعر رو کشیدی